Blog - uitvaart

Leuke crematie

Toen we terugliepen van het crematorium, na een kleine, besloten uitvaart, kwam de zus van de overledene naast me lopen. Ze stak haar arm in de mijne en ze zei: ‘ik heb nog nooit zo’n leuke crematie meegemaakt.’

En het was inderdaad heel leuk geweest. Mensen die elkaar alleen kenden uit de verhalen van degene die er niet meer is. Nu ontmoetten ze elkaar voor t eerst en hadden veel te bepraten.

Ze hadden nog een halfuur tijd voor een intiem afscheid, dus ik stapte de gang op. Ik hoorde ze ervaringen uitwisselen en lachen. Toen ik weer binnenkwam zaten ze om de kist en ze waren opgetogen. Die wilden voorlopig nog niet weg. Toch was de tijd langzaam op. Een van hen had nog woorden ten afscheid op papier gezet, met ook wat hartzeer, en las deze voor. “Mooi gezegd” bemoedigden ze hem.

Vaker treft het me: glimmende oogjes, energie die vrij komt en blije gezichten. Tijdens een afscheid of tijdens het voorbereiden ervan. Goed afscheid nemen kan, naast verdrietig, ook een bron van blijdschap zijn.

‘De leukste crematie die ik heb meegemaakt.’ Betere complimenten krijg je niet.

Memento Mark de Vos

Evangelische Broedergemeente Zeist - Jeruëlkapel - SENS uitvaarten UtrechtNog vorige week begeleidden wij als SENS een dienst in de Jeruëlkapel van de Evangelische Broedergemeente in Utrecht. Met veel plezier werkten we samen met de dominee van de kerk, Mark de Vos. In 2015, toen hij nog maar kort de voorganger van deze kerk was, werkte we al eerder met hem samen. En weer ervaarden we: wat een levendige, beminnelijke en energieke man. Je kon zijn levenskracht door de gemeenschap van de kerk voelen stromen. Hij had voor de naasten die wij begeleidden een mooie en troostvolle dienst bereid. Voor ons een bijzonder contact en een genoeglijke samenwerking. Met een goed gevoel gingen we uit elkaar die vrijdag.

Groot was onze schok toen we zaterdag het bericht ontvingen dat hij bij een noodlottig verkeersongeval om het leven was gekomen. Zo ineens, alsof dat zomaar kon. Zijn levendige zelf stond nog zo helder op ons netvlies. Lees verder

Het UMC herdenkt

ter beschikking aan de wetenschap - het UMC herdenkt - SENS uitvaarten Utrecht
Afgelopen zaterdagochtend herdacht het UMC hen die hun lichaam ter beschikking aan de wetenschap hebben gesteld.
In het UMC werden een flink aantal bezoekers naar een collegezaal begeleid. Er waren een aantal toespraken, er was muziek van het blokfluitensemble Sarabande, er werden twee gedichten voorgelezen en er werden er 94 namen genoemd. Lees verder

Tien goede redenen om over de dood te praten

Als ik later dood ben en wat ik dan zou willen‘Over de dood praten’ is een breed begrip. Het kan gaan over de uitvaart of de visie op het leven-na-de-dood, het kan gaan over palliatieve zorgverlening of over afscheid nemen, het kan gaan over eerdere verlieservaringen of over de eigen sterfelijkheid. Maar waarom zou je eigenlijk, over de dood praten? Lees verder

Ons boek is af!

Afgelopen zondag 5 februari was het dan zover: de boekpresentatie van Als ik later dood ben en wat ik dan zou willen. Na maanden nadenken, schrijven, vormgeven, redigeren is het boek nu af en hebben we het aan het publiek kunnen tonen. En verkopen!

Voorafgaand aan de overhandiging van het eerste exemplaar aan Maria de Greef hadden we een veelzijdig programma samengesteld. Als je op de foto klikt volgt een fotoverslag van de presentatie.

Boek bestellen? Dat kan!
Lees hier meer over het boek of stuur een mail naar email hidden; JavaScript is required

mooie complimenten

Maria de Greef hadden we uitgenodigd om tijdens de boekpresentatie een verhaal te houden over de veranderingen in de uitvaartbranche. Ze sloot af met woorden die wij trots willen herhalen: Lees verder

Eerste uitvaart zijn er meteen tien

El niño del ataúd, Ribarteme. 1982. L´enfant du cercueil, Ribarteme. 1982.Ons verleden en onze toekomst komen samen in de week voor onze ‘echte’ start.
De afgelopen weken hebben we mogen meehelpen, -denken, en -bouwen aan De Uitvaart van Dries Verhoeven op het SPRING festival. En straks zijn we tien dagen lang druk in de weer met tien uitvaarten, elke dag één.

“Dries Verhoeven concretiseert de onheilstijdingen van hedendaagse cultuurpessimisten met tien theatrale uitvaartmissen die hij opdraagt aan verdwenen denkbeelden of waarden van onze maatschappij. Lees verder

Waar is ons bloemstuk?!

rouwbloemenEen vriendin van mij had een uitvaart van haar zwager, de man van haar zus. Veel te jong overleden aan een nare vorm van kanker. “Bij mijn uitvaart wil ik geen bloemen van iedereen”, had hij gezegd, “ik heb liever dat dat geld naar een goed doel gaat.”
Maar toch. Helemaal zonder bloemen is ook zo kaal. Dus de directe families zouden zorgen voor bloemstukken. Mijn vriendin wilde graag een bijdrage leveren, dus, in goed overleg met haar zus, heeft zij een bloemstuk besteld, namens hun kant van de familie. De uitvaartondernemer faciliteerde een webshop voor bloemen, en na veel wikken en wegen heeft ze een mooi bloemstuk gekozen, met paarse, witte en lila bloemen.

Op de dag van de uitvaart bleken de bloemen niet bezorgd. “Waar is ons bloemstuk?!” Lees verder

Wie neemt eigenlijk afscheid van wie?

Vandaag had ik een ‘voorgesprek’. In de komende tijd heb ik met een aantal mensen een gesprek over hun eigen uitvaart. Voor de duidelijkheid: deze mensen zijn niet ziek of oud, maar zijn gezond en staan vol in het leven. We praten over hun ideeën met betrekking tot hun eigen uitvaart, wat zij belangrijk of onbelangrijk vinden, en welke vragen zij hebben.

Vandaag sprak ik met B. Ze startte met de uitspraak dat het haar eigenlijk niks uitmaakt omdat de uitvaart vooral voor haar nabestaanden is. “Ik ben er immers zelf niet bij.” Lees verder

Graszoden geven koelte

hemel-bed-uitvaartkisten-graszoden-150x150Iemand die is overleden is er niet meer. Maar nog een beetje wel, lijkt het, hij ligt er immers nog. Het leven is er uit, maar je ziet nog zijn of haar lichaam, gelaatstrekken, alsof hij of zij er gewoon nog is. Om langzaam te wennen aan het idee dat hij of zij er echt niet meer is, worden overledenen opgebaard, in huis, in een rouwcentrum, of in appartementjes waar je 24 uur per dag naar toe kan, om bij je dierbare te kunnen zijn, voordat het deksel definitief dichtgaat.

Maar een lichaam dat geen leven meer in zich heeft, blijft niet zomaar goed. Dat lichaam moet gekoeld worden. Lees verder

Uitvaartvernieuwers

In 1995 is het Netwerk uitvaartvernieuwers opgericht. Het doel van het netwerk is “een ieder in staat te stellen om op een eigen, unieke manier vorm te geven aan een afscheid.”

Laatst zag ik een foto uit 1888 en ineens kon ik me voorstellen hoe dat toen geweest moet zijn, toen eigenheid en individuele vrijheid nog helemaal niet het hoogste goed was, maar toen het geloof bepaalde wat goed voor ons was. Ook toen waren er uitvaartvernieuwers actief.

(ondertitel van de foto: The Graves of a Catholic woman and her Protestant husband, Holland, 1888)

powerful24-e1383715363198