Blog

Een crematorium in Tivoli!

volti lento vogelCrematoria liggen vaak aan de randen van de stad, in de buitengebieden en op industrieterreinen. Misschien vanwege de uitstoot die mensen niet willen inademen, ook al is door de milieuwetgeving de uitstoot van huidige crematoria inmiddels haast nog schoner dan die van de cv ketel in huis.

Door de ontkerkelijking is het crematorium vaak niet meer alleen de plek waar overledenen gecremeerd worden, maar ook de plek waar de afscheidsdienst zelf plaatsvindt, en de condoleance na afloop. Handig, alles onder één dak. Maar dat betekent ook dat wij tegenwoordig afscheid nemen op een plek ver van het leven, en op een plek waar niets anders gedaan wordt dan dat. In de kerk trouwden we, doopten we onze nieuw geborenen, vonden wij gemeenschapszin, bezonnen wij ons op ons bestaan, en namen wij afscheid van onze overledenen. Voor sommigen is dat nog steeds zo, maar de ‘rites de passages’ vinden voor velen allang niet meer plaats in de kerk. En daarmee zijn wij vaak ook onze rituelen verloren, en is de dood naar de industrie-terreinen verbannen.

Een goede vriend suggereerde: “Waarom bouwen we in plaats van die kerktoren, niet een schoorsteen in het midden van het dorp? Als een plek om samen te komen wanneer iemand uit het dorp overlijdt.” Wat een fantastisch idee.

En toen, vorig jaar, werd ik benaderd door Leon Giessen van Mondo Leone en Albert Turk van Noordzeearchitecten. Zij waren aan het broeden op een nieuwe bestemming voor Tivoli, en vroegen mij om inhoudelijke input. Ze wilden van Tivoli een afscheidshuis maken. Een plek waar nieuwe rituelen gemaakt, gevonden en geschapen konden worden. Inclusief crematorium. Een crematorium in Tivoli, midden in het bruisende stadsleven.

Nu is het plan klaar, kijk maar: Volti Lento, ruimte voor persoonlijk afscheid, in het hart van Utrecht.

Ik vind het prachtig.