Blog

Hoe een goedkope uitvaart rijk kan zijn

Als er geen nabestaanden zijn, of als er geen geld is in de nalatenschap, worden soms de kosten van een uitvaart door de gemeente betaald. De kosten moeten dan minimaal gehouden worden en er is alleen recht op de basiszaken die bij een uitvaart horen: een kist, vervoer, verblijf in een koeling en de begrafenis of crematie zelf.

Het is de kunst om een gemeentelijke uitvaart goedkoop te houden maar toch waardevol te laten zijn. En dus is de vraag: wat maakt een afscheid waardevol? Wat is eigenlijk de essentie als we afscheid nemen van een leven?

gemeentelijke begrafenis boeddhistische uitvaart SENS Utrecht (1)Deze man was dertien jaar geleden gevlucht voor de wreedheden in Myanmar en tien jaar geleden in Nederland aangekomen. Ver verwijderd van zijn familie en geboortegrond overleed hij in februari in de Hospice in Utrecht.

De Myanmarese gemeenschap in Nederland liet hem niet ongemerkt ter aarde bestellen. In grote getalen waren ze naar Utrecht gekomen om de laatste eer te bewijzen aan deze man. Een paar dagen eerder was hij met de hulp van geloofsgenoten verzorgd en uitgeleide gedaan uit de Hospice. In traditionele kleding van het boeddhistische Shan-volk waar hij toe behoorde, een rozenkrans tussen de vingers en de Myanmarese vlag over hem heen.

Nu droegen zij de kist en zetten hem op zijn graf. Twee monniken, speciaal voor de gelegenheid overgekomen uit Duitsland, leidden het boeddhistische gebed aan het graf. Een klein half uur waren we in aandacht aan het luisteren naar het gebed van Thaise klanken.

Zijn Nederlandse vriend, de taalbuddy die hem geholpen had de Nederlandse taal en gebruiken eigen te maken, sprak over de korte tijd dat meneer in Nederland was geweest. Zichtbaar ontroerd gaf hij zo een Nederlands tintje aan dit afscheid.

Daarna lieten zijn geloofsgenoten de kist in het graf zakken. Ze gooiden rozen in zijn graf. En al die tijd hield één van hen een telefoon in de hand, waarop de dochter van de overledene in Thailand mee kon kijken. Ver weg van haar vader, maar toch erbij. Met tranen in haar ogen heeft ze op afstand afscheid genomen van haar vader.

Een indrukwekkend afscheid. Door de aanwezigheid van alle mensen. Wij konden het niet verstaan, maar we voelden de verbondenheid onder de aanwezigen die hem na zijn roerige leven vrede wensten op zijn verdere reis. Waarheen die reis hem ook mag leiden.

Wij als uitvaartbegeleiders hebben niet zo veel hoeven doen. Het enige dat wij gedaan hebben zijn de voorwaarden scheppen waarin de mensen erbij konden zijn om hem een zinvol afscheid te geven. De mensen hebben het verschil gemaakt. Dat ze er waren.

Een waardevol afscheid hoeft niet veel te kosten. Niet wat je doet doet ertoe, maar dát je het doet. We hopen van harte dat het genoeg was voor deze man uit Myanmar.