Blog

De vlinder van Radboud Spruit

de vlinder van radboud‘Afscheid nemen, hoe doe je dat?’ was het thema van onze inloopmiddag afgelopen 14 december. Een middag rondom kinderen en afscheid. Want hoe help je kinderen afscheid te nemen? Een eigen ervaring van ons bij een familie, leerde ons dat het kan helpen als je het afscheid in een concrete vorm of handeling kunt gieten, een eigen ritueel. En dat kan als vanzelf ontstaan.

Niet zo lang geleden maakten Simone en ik voor het eerst kennis met Radboud Spruit, een bevlogen kistenmaker uit Utrecht. Hij maakt ook vlindersluitingen en -kandelaars, prachtig gevormde houtsnijwerkjes.
We waren bij de familie om de kist te sluiten.

Het moment was emotioneel en prachtig. Er werden foto’s bij oma in de kist gelegd door de kleinkinderen, en iedereen zei en kuste haar gedag, want dit was de laatste keer dat ze haar gezicht zouden zien. Veel tranen. Kleinzoon Tim, een puber van 14, die zich de hele tijd wat schuchter en bokkig afzijdig had gehouden, barstte vlak voor het definitieve dicht in tranen uit. Toen de deksel eenmaal op de kist lag, en de schroeven onder veel gesnik dichtgedraaid, pakte ik de kandelaar met de vlinder, gemaakt van hetzelfde populieren hout als de kist, en zette die op het deksel. Ik gaf de aansteker aan één van de dochters, zij stak de kaars aan, en er was…. rust.

Werkelijk een magisch moment.

vlinder, foto's en lichtjesDe kandelaar is bij oma gebleven tot de uitvaart. Tijdens de uitvaart stond de vlinder temidden van vele andere kaarsjes. Na de ceremonie mocht Tim de kaars uitblazen, en hij mocht de vlinderkandelaar mee naar huis nemen, houden en koesteren.

Bij het evaluatiegesprek met de familie hoorden we hoe het hem verder was vergaan. Tim heeft dagenlang elke avond voor het slapen gaan trouw een waxinelichtje mee naar zijn kamer genomen, de kandelaar op een stoel gezet, met een boek eronder voor de stabiliteit, en een kaarsje voor oma aangestoken. Avond aan avond. Wie had dat gezocht achter die nukkige puber, die zo moeizaam een weg wist met zijn emoties?

En zijn broertje en zusje werden jaloers: zij wilden ook zo’n vlinder van oma. Met kerst lag er aldus voor iedereen een eigen vlinder onder de kerstboom.

(de gebruikte namen namen zijn fictief, de bijbehorende foto’s zijn geplaatst met toestemming van de familie en gemaakt door Milvia Luijendijk)