Blog

Digitale Nazorg in actie

digitale nazorgNog voor Tessa een back-up had kunnen maken van de filmpjes die ze voor ons had gemaakt op de 1001 lichtjes fair, crashte haar harde schijf. Weg al die korte en intieme interviews met bezoekers over hun moment van afscheid, over hun visie op de dood. Ook het Apple Center stond met lege handen. Niks meer mee te beginnen zei iedereen. Even door de zure appel heen bijten, jammer dan, volgende keer beter.

Toch maar even gebeld met Sander van der Meer van Digitale Nazorg. Hun leus is dat als zij er niks mee kunnen, er ook echt niks meer af te halen is. Dus ging ik vanochtend, met harde schijf, op de koffie bij hem en zijn vrouw Jeanette. Sander, Forensisch ICT Specialist, besloot zijn bedrijf op te richten nadat hij in zijn werk met de problemen van hedendaagse nabestaanden was geconfronteerd. Nabestaanden hebben steeds vaker met een digitale nalatenschap te maken en hebben daar soms  hulp bij nodig. Op dit moment werkt hij aan twee opdrachten, vertelde hij.

Een familie had in de nalatenschap van hun moeder, die op de respectabele leeftijd van 87 jaar was overleden, een doos met oud filmmateriaal gevonden. Naast wat cassettebandjes en videobanden waren er ook oude 8mm filmpjes die hun vader nog had gemaakt. Omdat ze zelf geen afspeel-apparatuur hadden om te kijken wat er op stond, hebben ze Sander gevraagd het voor hen te digitaliseren. Al het materiaal, inclusief data-stick met het materiaal lag klaar op tafel om aan de familie overhandigd te worden.

De andere opdracht waar hij mee bezig was, was in opdracht van nabestaanden van een jongen die zelfmoord had gepleegd. Zij wilden graag informatie uit zijn laptop en telefoon: waar was hij in zijn laatste dagen geweest, welke websites had hij bezocht, met wie had hij contact gehad? Eigenlijk zoals je ‘vroeger’ in een dagboek zou lezen en tussen iemands spullen zou zoeken in de hoop op een aanwijzing, de hoop op een reconstructie, hoopten ze nu aanwijzingen te vinden in zijn digitale leven. Daar werd ik even stil van.

Terug naar onze eigen harde schijf. Sander vertelt dat de schijf drie stappen gaat doorlopen. Eerst gaat hij kijken of het een softwarematig probleem is, bijvoorbeeld omdat de computer de schijf niet kon lezen. De tweede mogelijkheid is dat het een elektronisch probleem is, dan is er iets mis met de printplaat. Maar omdat het Apple Center er ook niet mee uit de voeten kon denkt hij dat het een mechanisch probleem is. Dat betekent dat ze de schijf gaan open maken, in een stofvrije ruimte, en bit voor bit gaan uitlezen. Alles wat er onbeschadigd uitgehaald kan worden halen ze er uit en wat beschadigd is gaat verloren. En dan echt voorgoed.

Ook Sander vindt het een spannende casus want het kan zomaar zijn dat er echt niets meer heel is van de schijf. En voor hem is het de sport om er ook in het meest onmogelijke geval tóch nog iets af te halen. Gelukkig werkt hij altijd op een no cure no pay basis. Is het niet gelukt? Dan ook geen kosten. Dat scheelt weer.

We duimen. Over ongeveer twee weken weten we of het gelukt is.